Co to jest IP

IP, czyli Internet Protocol, jest podstawowym protokołem komunikacyjnym modelu TCP/IP (podstawa struktury internetu opracowana w latach 70-tych) służącym przekazywaniu datagramów (danych pakietowych) poza granice sieci. Jego funkcja routingu tworzy wirtualną Intersieć będącą połączeniem bramek i routerów oraz tworzy sam Internet.

Wskrócie – IP jest zbiorem reguł postępowania, mającym za zadanie przesłanie danych pakietowych od źródła nadania do odbiorcy, opierając się jedynie na adresie IP. IP definiuje dane pakietowe, które kapsułkują (przed wysłaniem pakietu dane te zostają spakowane w stronę nadawczą warstwy niższej protokołu) te dane, które mają zostać dostarczone. Wyznaczane są również metody, jakimi podpisywane są datagramy. Podpis ten zawiera informację o ich źródle i miejscu przeznaczenia.

adres ip

IP dzieli się również na klasy: A, B, C, D, E. I tak:

Klasa A - część sieci składająca się z 8 bitów, max hostów, które można zaadresować to 16777214.

Klasa B – część sieci składająca się z 18 bitów, max hostów, które można zaadresować to 65534.

Klasa C – część sieci składająca się z 24 bitów, zaadresować można maksymalnie 254 hostów.

Klasa D (multicast) i E – adresy prywatne.

Adres IP jest numerem nadawanym każdemu urządzeniu (np. komputerowi) podłączonemu do sieci komputerowej używającej protokołu IP do komunikacji. Są dwie funkcje adresu IP: bycie hostem oraz identyfikacja interfejsu sieci i adresowanie. Wg. dokumentu Agencja Zaawansowanych Obronnych Projektów Badawczych Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych RFC: 791”Internet Protocol – DARPA Internet Program Protocol Specification” z września 1981 roku rola adresu IP została scharakteryzowana w prosty sposób: „nazwa wskazuje, czego szukamy. Adres wskazuje, gdzie to jest. Trasa wskazuje, jak się tam dostać.” Obecnie używane są dwa rodzaje adresów IP: IPv4 i IPv6. Pierwszy z nich istnieje przydziela adresy z puli od 1977 roku. Początkowo zakładano, że będzie on używany do około 2016 roku, kiedy to pula adresów wyczerpie się. Stało się to jednak szybciej i od 8 czerwca 2011 używa się protokołu IPv6. Spotkać się można również z nazwą Ipv5, jednak jest to jedynie eksperymentalny tzw. Internet Stream Protocol (w skrócie ST) z 1979 roku, który nigdy nie wszedł do obiegu. Warto również dodać, że IPv4 składa się z 32 bitów, a jego następca, IPv6 – już z 128 bitów. Pierwszy daje nam pulę 4 294 967 29 możliwych adresów, z czego około 18 mln adresów jest zarezerwowanych dla sieci prywatnych, a około 270 mln są tzw. adresami multicastowymi.

IP podzielić można również na dynamiczne i stałe.

DHCP, Dynamic Host Configuration Protocol, z reguły automatycznie przydziela dynamiczne IP w sieciach LAN i w sieciach szerokopasmowych. Opcja ta jest domyślnie włączona, co znosi z użytkownika obowiązek ręcznego wprowadzania ustawień.

Statyczne IP przypisuje zaś administrator sieci.